Lín unha noticia que deixóume de pedra, publicada na edición virtual da voz de Galicia ó 16 de Febreiro:
En ela dícese que Javi Maneiro, cantante dos Heredeiros da Crus (O primeiro grupo importante na miña vida) afirmou que o grupo xuntarase o ano que vén para estudiar a posibilidade de tocar xuntos.
Unha boa noticia, pero para mín chea de cuestións... Algúns dos compoñentes traballaban en outros proxectos musicais. Será verdade? Irá cara adiante?
Seguiremos informando...
viernes, 9 de marzo de 2007
sábado, 17 de febrero de 2007
Homes
Teño un cacao mental...
Hai moitos homes na miña cabeza... E quén sabe se a algún deles lle importo...
Probablemente para algúns non son nada. O unha simple admiradora. Para outros unha amiga. Pero ninguén soñará para mín...
Estou escoitando unha canción que presaxia a traxedia...
Hai moitos homes na miña cabeza... E quén sabe se a algún deles lle importo...
Probablemente para algúns non son nada. O unha simple admiradora. Para outros unha amiga. Pero ninguén soñará para mín...
Estou escoitando unha canción que presaxia a traxedia...
miércoles, 7 de febrero de 2007
Subliminal nun programa americano de cociña
Parece que nos Estados Unidos levantarase unha gran polémica despois de que este video vira a luz.
Trátase dun programa de cociña americano (Iron Chef America) no que como podedes ver, introducíronse mensaxes subliminais de Mc Donald's.
Trátase dun programa de cociña americano (Iron Chef America) no que como podedes ver, introducíronse mensaxes subliminais de Mc Donald's.
domingo, 4 de febrero de 2007
Vaia noiteciña
Ola a todos:
Aquí estou despois de unha noite "de festa" (de merda, como de costume) A primeira cosa que púxome de mala ostia è che viu a Begoña (pero bueno, peor para ela, eu se fora ela non volvía a saír con nós na miña vida)
A verdad, é que esta noite foi chunga. Primeiro fumos ó Arenal X, que estaba cheo, nos fixeron pagar e non nos deixaron pasar, ó final tivemos que chamar á policía (a mín non me cobraron, así que me mantiven ó marxe). Viñeron creo que cinco policías locais e dous nacionais. A verdade é que os nacionais non fixeron falta, porque cando veron que chamáramos de verdade devolveron a pasta (o parte de esta, porque algunhas das entradas as tiraran)
Despois acabamos no mao-mao. Non tiña ganas de beber, pero tiven que facelo porque se non bebes non podes saír... Total, que pedín un licor 43 con cacaolat. (Se pido cerveza morro do noxo) e nada, alí estivemos toda á noite. Cheguei a casa as 6... e caéume bronca da miña nai por chegar ás 6, cando moitas veces cheguei ás 7, e tamén as 9 da mañá e non me dixo nada...
Aquí estou despois de unha noite "de festa" (de merda, como de costume) A primeira cosa que púxome de mala ostia è che viu a Begoña (pero bueno, peor para ela, eu se fora ela non volvía a saír con nós na miña vida)
A verdad, é que esta noite foi chunga. Primeiro fumos ó Arenal X, que estaba cheo, nos fixeron pagar e non nos deixaron pasar, ó final tivemos que chamar á policía (a mín non me cobraron, así que me mantiven ó marxe). Viñeron creo que cinco policías locais e dous nacionais. A verdade é que os nacionais non fixeron falta, porque cando veron que chamáramos de verdade devolveron a pasta (o parte de esta, porque algunhas das entradas as tiraran)
Despois acabamos no mao-mao. Non tiña ganas de beber, pero tiven que facelo porque se non bebes non podes saír... Total, que pedín un licor 43 con cacaolat. (Se pido cerveza morro do noxo) e nada, alí estivemos toda á noite. Cheguei a casa as 6... e caéume bronca da miña nai por chegar ás 6, cando moitas veces cheguei ás 7, e tamén as 9 da mañá e non me dixo nada...
domingo, 14 de enero de 2007
Sobre o arte
Un ser humán é aquel que sabe facer chorar. Un artista é aquel que sabe far rír.
Etiquetas:
emocións,
habilidades artísticas,
música,
pensamentos
domingo, 7 de enero de 2007
Mal fin de semana
Este fin de semana non fun o mellor:
- Peleas o venres noite
-Melancolía o sábado noite, gañas de realizar un soño imposible.
- Celos ó domingo.
- Peleas o venres noite
-Melancolía o sábado noite, gañas de realizar un soño imposible.
- Celos ó domingo.
lunes, 1 de enero de 2007
Feliz 2007
Bós días a todos, (Bueno, son as 14.12, pero acabeime de levantar!) A noita foi ben, unha boa cea na casa dos meus avós, e despois ó Etnias, entre malibu con ananás, algun que outro ligue, e bailes desenfrenados. Bó modo de entrar no 2007, bailando como unha loca.
Agora tócame botá-la vista atrás para face-lo balance deste ultimo ano. Non foi mal, aínda que tivo as súas tristezas. O ano 2006 empezou mal, cás miñas emocións descontroladas (Agora estou un pouco máis tranquila) Aínda quería arranxalo con Marco por aquelas, e a verdade, que agora non arranxerei nada... ¿Merecíase as miñas bágoas? Non o sei, o importante é que agora son libre como o vento, e estou orgollosa disto, aproveito o tempo ;) Recoñezo que este ano tiven a moitos homes na miña mente. Moito descontrol emocional.
Artísticamente, non me queixo: A miña evolución é positiva, e de cando en vez, teño oportunidades. Por exemplo, participei en un libro de poesías en italiano. Con respecto ós meus gustos, agora se me dixeran: "Dime o grupo de música que escoitaches máis este ano". A resposta é obvia. ¡Gem Boy! E a quen non lle guste, que se f***.
Tamén tiven sorte no sentido relixioso, encontrei moitos wiccanos este ano. Ademáis, coñecín tamén moita xente cá che saír e falar :D.
Este ano o comezo con moitos soños e esperanzas, sen prisa pero sen pausa. Quero que a miña evolución artística avance, que os meus estudios vaian ben, quero perder algo máis a vergonza, e quero outras cousas quizais máis difíciles de realizar, pero non imposibles...
Feliz 2007 a todos
Agora tócame botá-la vista atrás para face-lo balance deste ultimo ano. Non foi mal, aínda que tivo as súas tristezas. O ano 2006 empezou mal, cás miñas emocións descontroladas (Agora estou un pouco máis tranquila) Aínda quería arranxalo con Marco por aquelas, e a verdade, que agora non arranxerei nada... ¿Merecíase as miñas bágoas? Non o sei, o importante é que agora son libre como o vento, e estou orgollosa disto, aproveito o tempo ;) Recoñezo que este ano tiven a moitos homes na miña mente. Moito descontrol emocional.
Artísticamente, non me queixo: A miña evolución é positiva, e de cando en vez, teño oportunidades. Por exemplo, participei en un libro de poesías en italiano. Con respecto ós meus gustos, agora se me dixeran: "Dime o grupo de música que escoitaches máis este ano". A resposta é obvia. ¡Gem Boy! E a quen non lle guste, que se f***.
Tamén tiven sorte no sentido relixioso, encontrei moitos wiccanos este ano. Ademáis, coñecín tamén moita xente cá che saír e falar :D.
Este ano o comezo con moitos soños e esperanzas, sen prisa pero sen pausa. Quero que a miña evolución artística avance, que os meus estudios vaian ben, quero perder algo máis a vergonza, e quero outras cousas quizais máis difíciles de realizar, pero non imposibles...
Feliz 2007 a todos
Etiquetas:
ano novo,
balance,
emocións,
habilidades artísticas
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
