Íscalle Lura

Qué lembranzas... Este video foi a miña iniciación ó rock... Fai 10 anos! Quén o diría :D

Está claro que...

O que nace rockeiro, lo é toda a súa vida.

Non é normal que ahora, despois de tanto tempo (1997-2000) volvínme enganchar ós Heredeiros da Crus.

O sí... No fondo creo que foi la etapa máis divertida- e extraña- da miña vida xD

A verdad, é que hai motivos incoscientes para volver a escoitalos... Estaba máis contenta, ( se debo ser sinceira, semellaba una tola) e falaba máis en galego (Non toda a influencia dos HDC era negativa, no???) Agora lémbrome de aquelo de "ti sije así, corasón, que vas por moi bó camiño..." (Era obvio, aunque era demasiado cedo para iso....)

Facíame falta ostiaaaa!!!!!

Reflexións

O tempo pasa rápido cando te das conta de que todos os anos son iguais; os mesmos periodos de clases, vacacións, festas, os mesmos fins de semana, as mesmas mañáns, tardes, seráns.

Heredeiros da Crus.. ¿O retorno?

Lín unha noticia que deixóume de pedra, publicada na edición virtual da voz de Galicia ó 16 de Febreiro:

En ela dícese que Javi Maneiro, cantante dos Heredeiros da Crus (O primeiro grupo importante na miña vida) afirmou que o grupo xuntarase o ano que vén para estudiar a posibilidade de tocar xuntos.

Unha boa noticia, pero para mín chea de cuestións... Algúns dos compoñentes traballaban en outros proxectos musicais. Será verdade? Irá cara adiante?

Seguiremos informando...

Homes

Teño un cacao mental...

Hai moitos homes na miña cabeza... E quén sabe se a algún deles lle importo...

Probablemente para algúns non son nada. O unha simple admiradora. Para outros unha amiga. Pero ninguén soñará para mín...

Estou escoitando unha canción que presaxia a traxedia...

Subliminal nun programa americano de cociña

Parece que nos Estados Unidos levantarase unha gran polémica despois de que este video vira a luz.

Trátase dun programa de cociña americano (Iron Chef America) no que como podedes ver, introducíronse mensaxes subliminais de Mc Donald's.

Vaia noiteciña

Ola a todos:

Aquí estou despois de unha noite "de festa" (de merda, como de costume) A primeira cosa que púxome de mala ostia è che viu a Begoña (pero bueno, peor para ela, eu se fora ela non volvía a saír con nós na miña vida)

A verdad, é que esta noite foi chunga. Primeiro fumos ó Arenal X, que estaba cheo, nos fixeron pagar e non nos deixaron pasar, ó final tivemos que chamar á policía (a mín non me cobraron, así que me mantiven ó marxe). Viñeron creo que cinco policías locais e dous nacionais. A verdade é que os nacionais non fixeron falta, porque cando veron que chamáramos de verdade devolveron a pasta (o parte de esta, porque algunhas das entradas as tiraran)

Despois acabamos no mao-mao. Non tiña ganas de beber, pero tiven que facelo porque se non bebes non podes saír... Total, que pedín un licor 43 con cacaolat. (Se pido cerveza morro do noxo) e nada, alí estivemos toda á noite. Cheguei a casa as 6... e caéume bronca da miña nai por chegar ás 6, cando moitas veces cheguei ás 7, e tamén as 9 da mañá e non me dixo nada...