Oooh mia bella Madonnina...

Quería que esta canción estivera neste blog, como dedicatoria ás mañáns, ás tardes, ós seráns, ás noites que pasei, os meus sorrisos e as miñas bágoas, sobre todo os meus sorrisos, entre o 28 de marzo e o un de abril, e entre o 9 e o 11 de abril.

Bótoche de menos, Milán.. Deixeite entre bágoas e con algúns asuntos a medias, quén sabe cando nos volveremos a ver. Espero que pronto, porque aunque sexas odiada por moitos, eu bótoche en falta. Ahora choro e emociónome o lembrar a miña euforia, pero loitarei. Por tí, por todo o que me quedou por facer, e por todo o que farei á proxima vez.

Madonnina


A disen: "La canzon la nass a Napoli",
e certament gh'hann minga tutt i tòrt,
Surriento, Margellina, tutt i pòpoli
i avrann cantaa almen on milion de vòlt.
Mi speri che se offendarà nissun
se parlom on ciccin anca de numm.

O mia bella Madonnina, che te brillet de lontan
tutta dòra e piscinina, Ti te dòminet Milan
sòtta Ti se viv la vita, se sta mai coj man in man.
Canten tucc: "Lontan de Napoli se moeur",
ma poeu vegnen chi a Milan!

Adess gh'è la canzon de Ròma magica
de Nina, el Cupolone, el Rugantin.
Se sbatten in del Tever: "Ròma tragica!"
Esageren, me par, on ciccinin...
Sperem che vegna minga la mania
de mettess a cantà: "Malano mia!"...

O mia bella Madonnina ...
Sì, vegnì senza paura,
numm ve slongarem la man:
tutt el mond l'è on gran paes
- e semm d'accord! -
ma Milan l'è on gran Milan!

Experimentos musicais

O que fixen agora, non imaxinaría nunca que o faría.

Escoitaba unha canción dos Modena City Ramblers, un grupo italiano que fai música celta, inspirándose especialmente na música irlandesa, e que cantan en italiano e en dialecto de Módena.

Pois resulta que escoitaba unha das suas cancións, "La Fiola Dal Paisan", E non sei por qué... De repente, collín a miña pandeireta. Pillei o ritmo da canción enseguida. E aí estaba eu, que tocaba a pandeireta mentres cantaba mitade en italiano, mitade en dialecto de Módena.

Facía tempo que non facía experimentos...